Verliesverwerking:
De hier bovenstaande afbeelding is afgeleid van het gedachtegoed
van Elisabeth Kübler Ross. Zij was stervensbegeleidster in
Amerikaanse ziekenhuizen.
De reactie van mensen op verlies (groot en klein) verloopt min
of meer volgens bovenstaand schema. In het schema worden 5 fasen
beschreven die men doorloopt wanneer men geconfronteerd wordt
met verlies. Bewustwording van dit proces kan helpen om op het
juiste moment de echtscheiding af te wikkelen. Tevens zijn door
dit inzicht de reacties van de ander op de scheidingsmelding en
later in het proces beter te begrijpen.Ontkenning
De mens is uitgerust met een prachtig ontkenningsmechanisme
om slecht nieuws te verwerken. Het zorgt ervoor dat de
boodschap eerst wordt ontkend om vervolgens stukje voor stukje
binnen te dringen. Beetje bij beetje krijgt de boodschap een
plek. Uiteindelijk is men volledig bewust van de boodschap en de
gevolgen.
Woede
Na de ontkenning volgt de woede. Ook voor de omgeving geen
prettige fase. Toch is er niets mis mee. Het is logisch dat men
boos wordt bij de melding dat de relatie ten einde is. Woede is
een basisemotie (evenals angst, verdriet en blijdschap). Een
woede die zich kan richten op alles en iedereen (meestal niet op
zichzelf). Het werk, de partner, de belastingdienst, de bank.
Het maakt niet uit. Iedereen heeft het gedaan. Woede (die hier
zijn oorsprong vindt in verdriet) is een nuttige emotie om de
boodschap te verwerken. De woede wordt normaalgesproken vanzelf
minder.
Het is erg goed te beseffen dat iemand in de woedefase geen
brief moet ontvangen van de advocaat van de partner. Te vaak
resulteert een dergelijke brief (en zeker wanneer die brief een
ietwat confronterend is geschreven) erin dat de woede naar een
hoger plan wordt getild. Woede wordt blinde woede of zelfs haat.
Een vervormde emotie die alleen maar kan leiden tot een
gevecht op het scherpst van de snede.
Marchanderen
In deze fase is de hoop nog niet opgegeven. Met
onderhandelen wordt geprobeerd de situatie te redden. "In het
vervolg zal ik een betere balans zoeken in werk en privé; zal ik
meer aandacht besteden aan de kinderen; gaan we vaker samen iets
doen", etc.
Meestal heeft dit geen effect meer. Dat betekent dat er opnieuw
een vervelende boodschap volgt die weer kan leiden tot
(afgezwakte) woede.
Verdriet
Wanneer de hoop is opgegeven belandt men in de fase van
verdriet. Verdriet met woede als oorsprong. Een woede die vooral
op zichzelf is gericht. Het is niet goed gegaan en nu is alles
verloren. Als ik maar dit of dat had gedaan, dan was het niet
zover gekomen. Ook verdriet is een logische emotie. Het einde
van een relatie is het einde van een tijdperk met z'n mindere
maar vooral ook schitterende momenten. Ook verdriet is een
basisemotie. Een emotie die elkaar gegund moet worden. Wanneer
verdriet niet vervormt (depressie) is de verdrietfase een
gezonde fase.
Tijd heelt wonden.
Hoop, perspectief
Uiteindelijk breekt de fase van hoop en perspectief aan. Het
leven laat z'n goede kant weer zien. Er is tijd en energie om
nieuwe dingen te proberen, nieuwe relaties aan te knopen etc.
Zaken waar men tijdens de relatie niet aan toe was gekomen
worden nu wel gedaan. Het leven is te kort en te mooi om te lang
in de eerste 4 fasen te blijven hangen.
Belangrijk
Wanneer één de scheidingsmelding doet is diegene al door de
fases gegaan. De initiator zit vaak al in de fase van hoop en
perspectief. De ander heeft nog het nodige te verwerken. Gun
elkaar de tijd om in staat te zijn de relatie op een gezonde
manier af te wikkelen.
Veel meer over de
scheidingsmelding en emoties leest u in:
 |
